خردبان

برنامه رادیو در ابتدا تنها چندساعت در روز پخش می شد.که در بردارنده ی اخبار٬گفتار٬موسیقی ایرانی و موسیقی اروپایی بود.

برای آمادگی پخش  برنامه پس از گشایش رادیو٬شماری از استادان و نویسندگان بلند پایه هم چون استاد سعیدنفیسی و دکتر ذبیح الله صفا و شماری از بانوان روشنفکر ٬ یک سلسله گفتارهای ادبی٬ تاریخی٬جغرافیایی٬اجتماعی و خانه داری را آماده کرده بودند٬به گونه ای که نیاز رایو را برای سه ماه برآورده میکرد.

شماری ترزبان(مترجم) و ماشین نویس هم استخدام شده بودند و برای انتخاب گوینده ٬در باشگاه افسران و با حضور شماری از دانشمندان و ادیبان و متخصصان صوت(از جمله عده ای آلمانی) نشست هایی تشکیل شد و آزمون های دقیقی انجام شد.

کارهای فنی رادیو با وزارت پست و تلگراف و تلفن بود(وزیر: ابراهیم علم) و کارهای فرستنده و استودیو زیر نظر دکتر داریوش٬ فرنشین(رییس) کل بی سیم بود.موسیقی زیر نظر سرگردغلامحسین مین باشیان٬فرنشین مدرسه عالی موسیقی بود.

بودجه ی رادیو که فقط  ۸۰۰۰تومان بود٬ توسط سازمان پرورش افکار٬تامین می شد.تا سال ۱۳۵۰خورشیدی که سازمان رادیو و تلوزیون ملی ایران تشکیل شد٬رادیو با این نامها خوانده  شد:<انتشارات و تبلیغات>٬<رادیو و خبرگزاری>٬<انتشارات و رادیو>٬<انتشارات و اطلاعات>و<اداره کل انتشارات رادیو>.